...

Για το Δεκέμβρη 2009

Κάτι πολύ ουσιαστικό που μας άφησε ο περσινός Δεκέμβρης είναι η συνειδητοποίηση ότι με όπλα την επίθεση και την αλληλεγγύη μπορούμε να ξεπεράσουμε τα όρια μας. Το Δεκέμβρη συναντηθήκαμε πίσω από τα οδοφράγματα, τολμήσαμε το αδύνατο και το πράξαμε.
Φυσικά κάτι τέτοιο δεν ήταν δυνατό να μείνει αναπάντητο από την κρατική εξουσία. Μέσα στη χρονιά που πέρασε βιώσαμε την αντιεξέγερση σε όλο της το μεγαλείο: «σκούπα» σε μετανάστες, επιθέσεις σε κινηματικούς χώρους, μπατσοκρατία στα Εξάρχεια και σε άλλες γειτονιές και μία γενικότερη επίθεση σε ριζοσπαστικά κομμάτια της κοινωνίας (υπόθεση Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς, καταδίκη του Ηλία Νικολάου κ.ά.).

Αποκορύφωμα αυτής της πολιτικής ήταν η καταστολή που σημειώθηκε φέτος το Δεκέμβρη:
Σάββατο 5 Δεκεμβρίου: μπάτσοι μπουκάρουν στο αναρχικό στέκι Ρεσάλτο και προσαγάγουν 22 άτομα. Τα Μ.Μ.Ε. οργιάζουν για τη νέα «γιάφκα» στην οποία βρέθηκαν άδεια μπουκάλια και βαριοπούλες.
Στη συνέχεια μπάτσοι μπουκάρουν και στο δημαρχείο του Κερατσινίου, το οποίο είχε καταληφθεί με αφορμή την εισβολή των μπάτσων στο Ρεσάλτο. Γίνονται 41 προσαγωγές.
Την ίδια μέρα γύρω στις 3:30 το βράδυ 3 διμοιρίες και περίπου 30 ασφαλίτες εισβάλουν στο προαύλιο του πολυτεχνείου Θεσσαλονίκης και συλλαμβάνουν 8 άτομα που απλά κάθονταν εκεί (ανάμεσα τους 3 ανήλικοι), τους οποίους βασανίζουν μέσα στη ΔΕΘ, προφυλακίζουν, και μετά από τρεις ημέρες τους αφήνουν με αναστολή και φορτώνουν σε όλους βαριά κακουργήματα.
Κυριακή 6 Δεκεμβρίου: πριν την πορεία γίνονται εκατοντάδες προληπτικές προσαγωγές σε όλη την Ελλάδα, ενώ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη οι διαδηλωτές έρχονται αντιμέτωποι με τη βίαιη καταστολή από τα ΜΑΤ και από ομάδες Δ και Ζ, με αποκορύφωμα 2 τραυματισμούς διαδηλωτών πάνω στους οποίους έπεσαν ζητάδες, ενώ το φόρτωμα τσάντας με μολότοφ σε έναν νεαρό απαθανατίστηκε και σε βίντεο. Το άσυλο καταπατείται για άλλη μια φορά στο Α.Π.Θ με τα ΜΑΤ να εισβάλουν ξανά στην πολυτεχνική με αποτέλεσμα άλλες δύο συλλήψεις με φορτωμένα κακουργήματα.
Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου: μπάτσοι μπαίνουν για τρίτη φορά μέσα στο άσυλο του Α.Π.Θ μέρα μεσημέρι μετά την πανεκπαιδευτική πορεία., πετάνε δακρυγόνα και κάνουν προσαγωγές 5 ανήλικων μαθητών οι οποίοι αφέθηκαν ελεύθεροι το ίδιο βράδυ μετά από πιέσεις και κλείσιμο της Εγνατίας στο ύψος της τότε κατειλημμένης σχολής θεάτρου. Ταυτόχρονα με το κλείσιμο του δρόμου έχουμε τέταρτη καταπάτηση του ασύλου μπροστά στην παλιά φιλοσοφική για «προληπτικούς» λόγους όπως σχολιάστηκε από την αστυνομία
Τρίτη 8 Δεκεμβρίου: Για άλλη μια φορά έχουμε εισβολή μπάτσων στο άσυλο με 2 διμοιρίες ΜΑΤ στα γρασίδια πάνω από το αστεροσκοπείο γύρω στις 11 το πρωί χωρίς καν αφορμή.
(Πρέπει να επισημάνουμε, επίσης, το ΄΄βιαστικό΄΄ κλείσιμο των σχολείων λόγω του κινδύνου της γρίπης, αν και ο πιο σοβαρός κίνδυνος ήταν αυτός του συντονισμού των δράσεων των μαθητών εν όψει Δεκέμβρη)

Είναι προφανές ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μία πρωτοφανή επίθεση από τη μεριά του κράτους. Η «σοσιαλδημοκρατία» έχει κηρύξει έναν ιδιότυπο πόλεμο ενάντια στα αντιστεκόμενα κομμάτια της κοινωνίας. Οι προληπτικές προσαγωγές, η τρομοϋστερία και η ποινικοποίηση εξεγερσιακών τακτικών (βλέπε τις υπερβολικές ποινές και υπέρογκες χρηματικές εγγυήσεις του Νικολάου και των συλληφθέντων του Ρεσάλτο, αντίστοιχα) δεν αποσκοπούν σε τίποτα άλλο, παρά στην πλήρη υποταγή στο πρόταγμα «της τάξης και της ασφάλειας».

Απέναντι σ’ αυτήν την επίθεση, φυσικά, δεν κάνουμε πίσω. Ανασυγκροτούμαστε και γινόμαστε πιο αποτελεσματικοί, συνειδητοποιούμε τους σκοπούς μας και συνεχίζουμε να πορευόμαστε επιθετικά. Στις συγκρούσεις ερχόμαστε πιο κοντά, οι ταυτότητες μας εξαφανίζονται και οπλίζουμε τις διαθέσεις μας ώστε να δούμε τα όνειρα μας να πραγματοποιούνται. Η καταστολή δε μας σπάει, η καταστολή σπάει τις διαφορές μας, και όσο συνεχίζουμε να υψώνουμε οδοφράγματα, όσο συνεχίζουμε να βρισκόμαστε στους δρόμους, όσο συνεχίζουμε να κάνουμε πράξη τις διαθέσεις μας με τρόπο άγριο και ασυγκράτητο, τόσο η μέρα της αντιεξουσίας έρχεται και πιο κοντά.

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΑΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ
ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΝ

Κείμενο Κατάληψης σχολής Θεάτρου

ΜΑ ΚΑΛΑ, ΠΑΛΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ;;;;

Ας βρεθεί ένας λόγος να ΜΗΝ είμαστε στους δρόμους. Εντεινόμενη καταστολή, εργασιακή ανασφάλεια, δολοφονίες μεταναστών, σχολεία-φυλακές, γριποτρομοκρατία, βιτριόλι και τα κεφάλια μέσα. Τίποτα δεν έχει αλλάξει....

Έχει γεμίσει ο τόπος αστυνομία. Σε σταθμούς τρένων, στο δρόμο, σε κάθε γωνία, αμφισβητείται το δικαίωμά μας να κυκλοφορούμε χωρίς να είμαστε υπόλογοι στο ποιοι είμαστε και το γιατί υπάρχουμε .Φαινόμενα μαζικών εξακριβώσεων και προσαγωγών αποτελούν μέρος της καθημερινότητας μας. Ταυτόχρονα, μας παρακολουθούν με κάμερες από παντού. Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, στα δικαστήρια μοιράζονται υπερβολικές ποινές σε αγωνιστές σε μια προσπάθεια να ποινικοποιηθεί η ριζοσπαστική δράση. Γίνονται επιθέσεις σε κοινωνικούς χώρους (Φάμπρικα Υφανέτ, Buena Ventura, στέκι μεταναστών στα εξάρχεια, κ.α.,) και σε συνδικαλίστριες (Κ. Κούνεβα, Βενετία Μανωλοπούλου).

Τα πογκρόμ κατά των μεταναστών συνεχίζονται. Πρόσφατο παράδειγμα ο Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ ο οποίος ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου στο ΑΤ Νίκαιας. Στις αντιδράσεις του κόσμου, το κράτος απάντησε όπως ξέρει καλύτερα. Με δακρυγόνα και προσαγωγές. Και η ιστορία συνεχίζεται, με εξευτελιστικές αναμονές για πράσινη κάρτα και εργασία χωρίς πληρωμή και με κίνδυνο απέλασης, με “λαμπρό” παράδειγμα αυτό της Μανωλάδας.

Ας περάσουμε στα εργασιακά, τα οποία μπορούμε να συνοψίσουμε στο εξής: “Δούλευε και μαύρα ρε, γιατί που θα ξαναβρείς δουλειά!” Απολύσεις λόγω “κρίσης”, και δάνεια στις τράπεζες για να μη χρεοκωπήσουν και χεστεί η φοράδα στ'αλώνι.

Και για να τα αντιμετωπίσουμε όλα αυτά, το κράτος προτείνει μαζικούς εμβολιασμούς.

Εμείς όμως δε μασάμε.

Ο Δεκέμβρης έγινε Γενάρης, Φλεβάρης, Μάρτης και ξανά Δεκέμβρης.

Παρόλο που η εκάστοτε εξουσία προσπαθεί να μετατρέψει την κοινωνική οργή σε επετειακή φιέστα, κάτι που το θυμόμαστε μια φορά το χρόνο, για μας ο χρόνος δεν έχει σταματήσει. Καθ'όλη τη διάρκεια της χρονιάς, λαϊκές συνελεύσεις σε γειτονιές, αυτόνομα σωματεία, αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι, και κόσμος στο δρόμο μας θυμίζουν αυτό που ούτως ή άλλως δεν ξεχνάμε. Οτι υπάρχει ένας άλλος τρόπος να διαχειριζόμαστε τις ζωές μας μακρυά από κόμματα, και ιεραρχία, χωρίς διαμεσολάβηση, πρόσωπο με πρόσωπο, με άμεση δημοκρατία, με άμεσες δράσεις.

Ότι μόνο αν επικοινωνήσουμε τις αρνήσεις μας και αντισταθούμε σε ο,τι μας καταπιέζει θα καταφέρουμε να αλλάξουμε κάτι, να ζήσουμε το παρόν μας με βάση τις επιθυμίες μας.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!!!!!

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΧΟΛΗΣ ΘΕΑΤΡΟΥ, ΕΓΝΑΤΙΑΣ 122

ΣΑΒΒΑΤΟ 5/12 ΣΤΙΣ 19.00.

ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 6/12, ΣΤΙΣ 13:ΟΟ, ΚΑΜΑΡΑ.

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΧΟΛΗΣ ΘΕΑΤΡΟΥ

katalipsisxolistheatrou.blogspot.com